Skip to content

De Bietebauw van Vlaanderen

maart 13, 2018

(13 maart 2018) – Nooit gedacht dat ik nog eens in een donkere nis van de Vlaamse letteren terecht zou komen. Onlangs plofte het jaarbericht van het René Declerq-genootschap uit het plaatsje Deerlijk bij Kortrijk op de mat.

Declerq was schrijver en dichter, maar ontpopte zich rond de Eerste Wereldoorlog ook als militant propagandist voor het Nederlands in het vrijwel geheel verfranste Vlaanderen. Een van zijn grootste wapenfeiten was de terugkeer van het Nederlands op de universiteit van Gent. Toch bleven de autoriteiten hem zien als een gevaarlijke oproerkraaier die bovendien nog verdacht werd van sympathieën voor het opkomende Duitse nationaalsocialisme. Daardoor misschien is hij in het stoffige rommellaatje van de Nederlandse literatuur blijven liggen. Hoogstens de papieretertjes doen er zich nog te goed aan.
Maar zijn hart klopt toch nog steeds in het kindervers ‘De Bietebauw’. Ouders die eens wat anders willen dan ‘Jip en Janneke’ stuiten via internet op het monster dat Declerq creëerde.

Jarenlang heb ik dit tekstjuweel gehouden voor een anoniem Vlaams volksverhaaltje. Het gaat over een soort bullebak die de kinderen schrik aanjaagt met een kop ‘zonder lip en zonder tand’. Maar suja: als kindje braaf is, jaagt mama dat duistere sujet subiet naar de stouteriken toe. Met vilein plezier lees ik het gedichtje wel eens voor aan kinderen. Ondertussen zie ik aan hun gezicht hoe ze griezelen en toch ook weer gerustgesteld raken als het monster het hazenpad kiest. Ik heb er een voorleesboekje van gemaakt met plaatjes van mezelf in de rol van de Bietebauw.

Als eerbetoon aan de schrijver heb ik een exemplaar naar het René Declerqmuseum in Deerlijk gebracht. Het recente jaarbericht van het genootschap wijdt er een alleraardigst verslagje aan.

René Declerq was voor de gezagsdragers van toen ook een Bietebauw. Zijn ongetemde baard à la Karl Marx versterkte het beeld van de woesteling nog eens. Hij riep de onafhankelijkheid van Vlaanderen uit. Daarvoor werd hij ter dood veroordeeld. Hij verliet zijn geliefde Vlaanderen en nam zijn intrek in een mansardewoning in Hollandsche Rading bij Utrecht. Daar stierf hij in 1932.

Het schrijfhok van René Declerq. Hij is in 1932 gestorven. Hier lijkt het alsof hij elk ogenblik zijn pen weer kan oppakken.

 

Advertenties

From → Uncategorized

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: